Kominy

Ze względu na funkcję, jaką pełnią kominy, możemy podzielić je na:

– Dymowe - służą do odprowadzenia spalin od palenisk opalanych paliwem stałym. Spaliny zawierają poza tlenkami gazowymi również pyły i sadzę oraz parę wodną.

– Spalinowe - służą do odprowadzenia spalin z palenisk gazowych i opalanych paliwem płynnym.

– Kominy wentylacyjne - nawiewne i wywiewne służą do dostarczania powietrza koniecznego w procesie spalania oraz wymiany zużytego powietrza w pomieszczeniu.

Ze względu na charakter pracy kominy można podzielić na:

– Komin w mokrym trybie pracy - komin od niskotemperaturowych, gazowych kotłów c.o., kotłów kondensacyjnych, gdzie temperatura spalin zawarta jest w przedziale 80°C-160°C.

– Komin w suchym trybie pracy - komin od palenisk na paliwo stałe, gdzie temperatura spalin wyższa jest niż 160°C.

– Komin pracujący w nadciśnieniu - wtedy gdy ciśnienie wewnątrz komina jest wyższe od ciśnienia zewnętrznego (atmosferycznego). Są to kominy od palenisk z palnikami nadmuchowymi.

– Komin pracujący w podciśnieniu - wtedy gdy ciśnienie wewnątrz komina jest niższe od atmosferycznego, komin pracujący grawitacyjne.

Do podstawowych zadań instalacji kominowych należy:

– odprowadzenie spalin z paleniska na zewnątrz do atmosfery,

– dostarczenie powietrza potrzebnego w procesie spalania,

– wymiana zużytego powietrza w pomieszczeniu.

Dla zapewnienia prawidłowego działania palenisk komin powinien posiadać, określony przez producenta urządzenia grzewczego, minimalny ciąg kominowy. Dla kotłów gazowych z palnikiem atmosferycznym przewody kominowe należy dobierać w sposób zapewniający w trakcie pracy urządzenia grzewczego podciśnienie w kominie zawarte w przedziale 10-15 Pa. Efektywna długość komina to: w przypadku kominów dymowego i spalinowego odległość od paleniska aż do jego wylotu, natomiast komina wentylacyjnego - od miejsca włączenia wentylacji do wylotu. Długość komina w istniejących budynkach determinowana jest w sposób określony w PN-89/B-10425.


Wymagania konstrukcyjne stawiane systemom kominowym:

– Materiały użyte do konstruowania obudów kominów powinny być:

– niepalne, posiadać odporność ogniową co najmniej 60 min.;

– w przypadku przewodów spalinowych ich powierzchnia wewnętrzna powinna być gładka i odporna na destrukcyjne działanie spalin;

– powinny zapewniać kominowi szczelność, gazoprzepuszczalność przy nadciśnieniu statycznym 40 Pa wewnątrz komina nie powinna przekroczyć wielkości 0,003 m3/s x m2;

– wszystkie materiały powinny być dopuszczone do stosowania w budownictwie w zakresie sanitarnym, a także parametrów: ciśnienia, temperatury, wilgotności i odporności ogniowej występujących w warunkach eksploatacji.

– Rozwiązania konstrukcyjne kominów powinny przeciwdziałać zawilgoceniu na całej ich długości.

– Przekrój przewodów dymowych i spalinowych powinien być dostosowany do obciążenia cieplnego pochodzącego od urządzeń grzewczych, na całej długości przewodów nie powinno występować zmniejszenie ich przekroju.

– Stosowanie zbiorczych przewodów wentylacyjnych, spalinowych i dymowych z przykanalikami jest zabronione. Dopuszcza się jednak stosowanie zbiorczych systemów powietrzno-spalinowych przystosowanych do pracy z urządzeniami z zamkniętą komorą spalania, wyposażonymi w zabezpieczenie przed zanikiem ciągu kominowego.

– Kominy powinny być skonstruowane w taki sposób, aby istniał dostęp do okresowego czyszczenia i kontroli w trakcie eksploatacji.

– W przypadku zmiany funkcji komina (np. z wentylacyjnego na spalinowy) należy dostosować przekrój komina do nowych warunków i zabezpieczyć przed kondensatem.

– Wnętrze komina powinno być gładkie, tak by straty ciągu powodowane tarciem i osadzaniem się nagaru były jak najmniejsze.

– Kominy używane sezonowo winny mieć wyloty zabezpieczone łatwo demontowalną siatką odporną na korozję, nie dopuszczającą do zakładania gniazd przez ptaki.

W przypadku specjalnych konstrukcji systemów powietrzno-spalinowych SPS:

– Dopuszcza się pobór powietrza do spalania oraz odprowadzenie spalin przez ścianę budynku w budynkach zamieszkania zbiorowego tylko od urządzeń gazowych z zamkniętą komorą spalania o mocy nie większej niż 5 kW.

– W budynkach jednorodzinnych wolnostojących, zagrodowych i rekreacji indywidualnej dopuszcza się pobór powietrza i odprowadzenie spalin z urządzeń z zamkniętą komorą spalania o mocy nie większej niż 21 kW ( dotyczy to tylko jednego rodzaju budynków jednorodzinnych zdefiniowanych w art. 3 ust 2a ustawy Prawo budowlane).

– W budynkach produkcyjnych i magazynowych oraz halach sportowych i widowiskowych nie ogranicza się nominalnej mocy cieplnej urządzeń z zamkniętą komorą spalania, stawia się natomiast inne ograniczenia. Odległość wylotu spalin powinna wynosić: min 3,0 m od poziomu terenu; minimum 8,0 m od granicy działki budowlanej; minimum 12,0 m od ściany z oknami innego budynku.

Odprowadzanie spalin przez ścianę budynku z urządzeń zasilanych paliwami płynnymi lub stałymi jest niedopuszczalne.

Wymagania szczegółowe dla kominów wszystkich typów.

Komin powinien być wyposażony w następujące elementy:

– Otwór wyczystny umieszczony poniżej podłączenia czopucha lub nad dnem komina. Dolna krawędź otworu wyczystnego usytuowanego w pomieszczeniu, w którym znajduje się urządzenie grzewcze, powinna znajdować się 30 cm nad podłogą. Otwór wyczystny powinien być szczelnie zamknięty, zamknięciem wykonanym z niepalnego materiału (niedopuszczalne jest tak ostatnio modne w kominkach konstruowanie odprowadzenia spalin na króćcu wylotowym spalin, bez osadnika sadzy i skroplin oraz bez drzwiczek rewizyjno - wyczystnych).

– W częściach skośnych komina (w przypadkach odchylenia od pionu) powinny być wykonane otwory rewizyjne, krawędzie w miejscach przejścia lica pionowego w skośne powinno być zabezpieczone przed obtłukiwaniem.

– W stopie komina powinien znajdować się odstojnik kondensatu wraz z odprowadzeniem skroplin na zewnątrz.

– Połączenia elementów użytych do budowy komina muszą być szczelne w zakresie maksymalnego ciśnienia spalin. Niedopuszczalne jest wykonywanie połączeń elementów w stropach.

– Komin w sposób ciągły powinien być prowadzony od fundamentu aż do wylotu ponad dach. Niedopuszczalnym i karygodnym jest budowanie komina w odcinkach od stropu do stropu.

– Kominy powinny być prowadzone pionowo, dopuszcza się odchylenia od pionu nie więcej niż o 30° i na odcinku nie dłuższym niż 2,0 m.

– Kominy w zewnętrznych ścianach budynku oraz na zewnątrz budynku powinny być izolowane termicznie.

– Kominy z przewodami o przekroju większym niż 0,075 m2 powinny być wydzielone z konstrukcji budynku.

– Nie powinno się instalować na kominach i ścianach kominowych żadnych urządzeń technicznych i sanitarnych, nie stanowiących wyposażenia komina, np. grzejników wody przepływowej, umywalek.

Wprowadzanie przewodów wentylujących piony kanalizacyjne do przewodów dymowych i spalinowych oraz do przewodów wentylacyjnych pomieszczeń przeznaczonych na pobyt ludzi jest zabronione.

« Poprzedni Następny »